امروز اول صبح ديدم يكي داره در اتاقم رو از پاشنه در مياره. به هر مصيبتي بود خودم رو رسوندم دم در. حسن طاس پسر آمیز یحیی بود مي گفت كدخدا و اهالي كارم دارن. حدس زدم طبق معمول دوباره سر يه وجب زمين دعواشون شده مي خوان سند و بنچاق هاشون رو بخونن . توي راه فقط به بخت بد خودم نفرين مي كردم كه چرا اينا هميشه بايد اول صبح دعواشون شه!!!.
————————————-
كدخدا: بيا ميرزا بشين يه نامه درست و حسابي بنويس ببينم
من: نامه؟ اين موقع صبح؟ كدخدا خوب مگه خبري شده كه به اين فوريت….
كدخدا كه هيچوقت نمي ذاره حرف من تموم شه دست سید حسین پینه دوز ده رو گرفت و كشون كشون آورد طرف من. اين سيد حسين كه همه آ سد حسين صداش مي كنن همه چي رو وصله مي كنه. آدم خوبيه بنده خدا. ولي يه كم توي حرف زدن مشكل داره.
مممممن مي خوام بببببرم…..
بازم كدخدا پريد وسط: آ سد حسين داره به امید خدا میره پابوس امام زمان مسجد جمکران.
ميرزا: مگه آقا ظهور كرده؟
كدخدا هم انگار منو دايورت كرده بود روي شاخه چنار وسط خونش ادامه داد: ديشب منو چند تا از ريش سفيداي ده با هم صحبت كرديم و ديديم كه اينجوري نميشه. اگه بخواد همين جوري پيش بره امسال همه مون از قحطي مي ميريم. گفتيم حالا كه آسد حسين داره ميره قم و جمكران يه نامه اي خدمت امام زمان بنويسيم چندتا سوال از ايشون بپرسيم. آسد حسين هم زحمتش رو بكشه و ببره بندازه توي چاه ايشون. بلكه فرجي بشه يا حداقل جوابي بياد….
————-
حالا ديگه وظيفه من مشخص بود. كدخدا و بقيه گفتن و ما نوشتيم. حالا هم واسه جبران تلافي اين چند وقتي كه نبوديم گفتيم متن نامه رو بذاريم توي وبلاگ تا كاملا شفاف سازي كرده باشيم.
اين هم متن نامه:
بسمه تعالي
خدمت مقام معظم امام زمان (عج)
با اسلام،
احتراما به استحضار مي رساند اينجانبان سكنه روستاي دورافتاده “كركانج آباد مكتانه” عاجزانه استدعا داريم فكري به حال ما بنماييد.
همانطور كه خودتان هم مي دانيد چند سنه اي است كه شخصي به نام محمود احمدي نژاد رئيس جمهور اين مملكت شده است. البته ما كه به خاطر 50 هزارتومن شيخ به ايشان راي داده بوديم و به خاطر اينكه وقتي خواب بود راي هايش را ريخته اند جلوي گوسفندها، در دور دوم شركت نكرديم. اما حالا ديگر كارد به استخوانمان رسيده. طبق روزنامه هايي كه هفته پيش برايمان آوردند روستا و ميرزا بنويس برايمان خواند اين آقا گفته است كه شما مملكت را اداره مي كنيد. ما هر چه ميان خودمان مشورت كرديم به نتيجه اي نرسيديم پس گفتيم نامه اي براي شما بنويسيم و از كم و كيف قضايا سوال كنيم:
آيا شما واقعا داريد مديريت مي كنيد؟ پس اين گراني ها و مصيبت ها چيست؟ اگر اينگونه است لطف كنيد و دست از مديريت برداريد و بگذاريد ما به زندگي مان برسيم. آقا گراني به درك!! ما قبلا هم گراني ديده بوديم. حتي زمان حمله انگليسي ها كه نان هم گيرمان نمي آمد زنده مانده بوديم. ولي حالا با اين واردات فراواني كه مي شود و اين خشكسالي، ديگر امسال چيزي چيزي نكاشته ايم و احتمال دارد اين بار جان سالم به در نبريم!!
اما اگر شما مديريت نمي كنيد پس اين آقا دروغ مي گويد؟ ببينيد آقا اين مش رجب ما كه خيلي آدم رك و صريحي مي باشد مي گويند از شما بپرسيم كه دست شما و محمود در دست هم است يا نه؟ و آيا واقعا عده اي وجود دارند كه دارند مافيايي مي كنند؟ پس اينكه محمود تا حالا اسم هيچكدام را نگفته تا ما با همين بيل هايمان حسابشان را برسيم براي چيست؟ آيا زورتان به اينها نمي رسد؟ يا اينكه نمي خواهد اسمشان را بگويد؟ آيا نگفتن اسم اينها خيانت به ما مردم ستمديده و مظلوم نيست؟ اگر هم اينها وجود ندارند و خودش عرضه ندارد يا اقتصاد نمي داند چرا نمي گويد تا ما همين پسر غلامحسين را كه در دانشگاه شهر در رشته اقتصاد درس خوانده ولي الان در شهر بيكار و علاف است را براي كمكش بفرستيم؟
آقا شما هم مي دانيد قيمت برنج الان چند است؟ قند يا شكر را چه؟ حالا البته پودر رختشويي زياد به ما ربطي ندارد. ما هنوز هم خدا را شكر لباسهايمان را با همان گل رختشويي مي شوييم.
آقا جان لطفا تكليف ما را روشن كنيد. يا شما مديريت مي كنيد يا نمي كنيد. اگر مي كنيد اين چه وضع كردن است؟ اگر نمي كنيد خوب بگوييد كه مي كند تا ما تكليفمان را بدانيم.
زياده عرضي نيست آقا. فقط جانمان فدايتان زودتر يك جوابي بدهيد كه مي ترسيم فردا صبح كه بيدار شديم آب خوردن هم گيرمان نيايد.
با تشكر و آرزوي تعجيل در فرجتان
اهالي روستاي كركانج آباد مكتانه
كتبت في التاريخ 27 جمادي الأول 1429 بقلم العبد الضعيف ميرزا بنويس
